Weekmenu #18

Vorige week vergat ik mijn weekmenu op te schrijven. En tegen het einde van de week was ik eigenlijk al vergeten wat ik maandag, dinsdag en woensdag had gegeten. Maar deze week maak ik het goed. Ik heb weliswaar geen foto’s van de gerechten die ik at, maar jullie krijgen één behind the scenes van de eerste fotosessie voor de volgende editie van De Groene Keuken Magazine. Ik sta er soms zelf niet bij stil, maar er kruipt echt veel werk in het fotograferen van gerechten. Veel afwas en rommel trouwens ook. Het voordeel is dat het resultaat (meestal) wel goed is en dat we al dat lekkers nadien kunnen oppeuzelen.

Maandag : Miso-Noedelsoep
Deze keer maakte ik de soep met bruine rijstnoedels, komkommer, wortel, lente-ui, rode paprika en sojascheuten. Gek dat ik vroeger geen enkel ‘brokje’ in mijn soep wou en nu verliefd ben op deze soep.

Dinsdag : Griekse lasagne met aubergine, groene en rode paprika.
Mijn favoriet, gebaseerd op een recept uit DGK Magazine (het enige verschil is dat ik penne gebruik ipv lasagnebladen en paprika toevoeg).

Woensdag : Uiteten in De Levensboom.
Ik nam, as usual, het sesampannenkoekje en als hoofdgerecht de dagschotel met Thaise loempia, gierst en verschillende lekkere groentjes. Het was heel gezellig en ook een beetje spannend omdat ik de eerste keer een aantal taarten leverde aan de Levensboom en zo mijn eerste stappen als kleine cateraar zette.

Donderdag : Frietjes met seitanworst en salade van rucola, zongedroogde tomaat en gebakken ui.

Vrijdag : Spaghetti met tomatensaus.
Soms heb ik gewoon zin in iets ontzettend simpel, meestal is dat spaghetti met tomatensaus. En dat smaakt ontzettend goed.

Zaterdag : Vegan pizza!
Het was alweer een tijdje geleden dat ik nog pizza maakte. Dit keer belegd met tomatensaus, look, kruiden, rode ui, rode paprika, artisjok, olijven en ‘pizzakaas’.

Zondag : Aardappels met sperziebonen en een vegan burger.
Vroeger was het bijna elke dag aardappels, waardoor ik na een tijdje ècht geen aardappels meer wou eten. Nu eten we het nog af en toe, 1 à 2 keer per week, en dan smaakt dat. Overdaad schaadt ofzoiets ; ).

IMG_3389-2

Weekmenu #17

Er is weer een week van lekker eten voorbij. En ik heb ècht lekker gegeten. Zaterdag heb ik het lekkerste gerecht ooit gegeten. Toen J. en ik nog in Brussel woonden (en nog vegetariër waren), gingen we regelmatig in een klein Indisch restaurantje aan Place Luxembourg eten. J. had het leren kennen dankzij zijn peter, die bevriend was geraakt met de uitbaters van het restaurant. Toen we er de eerste keer naartoe gingen, was ik nog een kieskeurige eter. Ik at niet veel groenten, vreemd voor een vegetariër, ik weet ‘t. Dankzij dat klein Indisch restaurantje ben ik van spinazie gaan houden – saag aloo – en leerde ik mosterblad kennen. Ik ontwikkelde een grote liefde voor kikkererwten dankzij chana masala. Maar bovenal waren zowel J. als ik verzot op malai kofta. Malai refereert naar de goddelijke saus en kofta zijn de balletjes die normaal gemaakt zijn van kaas en aardappelen. Helaas veranderde ons geliefde restaurant opeens naar een mini-supermarkt en konden we niet meer genieten van deze overheerlijke gerechten. We probeerden heel wat andere Indische restaurants, maar nergens waren we zo tevreden als van dat klein Indisch restaurantje aan Place Luxembourg. Voornamelijk de malai kofta vonden we nergens bevredigend, de saus smaakte anders, de balletjes waren te hard, enz. Isa Chandra Moskowitz is al jaren mijn heldin, ze maakt de beste vegan kookboeken en de lekkerste recepten. In Isa Does It staat een recept voor Malai Kofta, en het is er ‘boenk op’, perfect: de saus is heerlijk romig, niet té veel kokossmaak en de balletjes zijn een béétje knapperig aan de buitenkant en heerlijk zacht binnenin. Fantastisch!

Weekmenu 17 | De Groene Keuken

Maandag : Groentensoep met groene linzen en broodpizza’s.
Het was weer soepdag. Ik deed wat groene linzen in de soep om het wat vullender te maken. Erbij maakte ik broodpizza’s van overgebleven brood (handig om dat ook weer weg te werken) met tomatensaus, look, kruiden, artisjok, gele paprika, olijven en wilmersburger.

Dinsdag : Vegan paëlla.
Geweldig om zo’n lieve vriendin te hebben die eten meebrengt als ze op bezoek komt. Ze maakte superlekkere paëlla, en dat konden we gebruiken na een ontspannende – maar toch spannende – yogasessie.

Woensdag : Kamuttagliatelle en courgettenoedels met tomaten-champignon-saus.
J. had superveel zin in pasta, en ik zeg nooit neen tegen pasta. Mijn oma kwam eten en genoot er ook van (missie geslaagd).

Weekmenu 17 | De Groene Keuken

Donderdag : Aubergine en aardappelblokjes uit de oven, wortel met look en tijm en een zomerburger van LVEB.
Simpel, maar het smaakte. Alleen kruid ik volgende keer de aubergine wat meer, nu was er alleen een klein beetje zout en oregano op.

Vrijdag : Verse frietjes met een lupineburger en de rest van de look-en-tijm-worteltjes.
Ik kan niet veel vertellen over frietjes, ik vind ze zowat altijd lekker.

Zaterdag : Chandra Malai Kofta, kikkererwten in kruidige tomatensaus, komkommerraita, naan en bruine rijst.
OVERHEERLIJK. Ik denk dat dit zowat de beste maaltijd was die ik maakte sinds ik mijn weekmenu’s bijhoud (of misschien sinds altijd). De malai kofta was geweldig, maar ook de kikkererwten waren erg lekker. Wie vegan naan zoekt: ik vond er in de Bioplanet, gewoon even in de oven en ze zijn klaar.
(Ik maakte helaas geen foto, ik was té enthousiast om er aan te beginnen – maar kijk: het recept staat wel online, hoera! En nu de keuken in!)

Zondag : Pizza met tomatensaus, kruiden, look, ui, artisjok, olijven, paprika, champignons, moxarella en wilmersburger.
Hmmmm… Pizza…

De Moestuin Van Mme Zsazsa – Dorien Knockaert & Kim Leysen

De Moestuin van Mme Zsazsa | recensie op De Groene Keuken

Dorien Knockaert en Kim Leysen (Mme Zsazsa) hebben samen een geweldig boek gemaakt: De Moestuin Van Mme Zsazsa. Eigenlijk ben ik een beetje jaloers, want ze maakten een boek dat ik zelf zou willen maken: moestuin en koken uit die moestuin. Geweldig toch? En het onderwerp alleen is niet geweldig, het is ook een tof boek!

De Moestuin van Mme Zsazsa | recensie op De Groene Keuken

Het eerste deel van het boek behandelt De Moestuin. Hoe begin je aan een moestuin, wat is het nut van compost, opdelen in groepen, bemesten, plannen, zaden kweken en winnen, de meest voorkomende problemen, … het zijn maar enkele van de dingen die in dit deel besproken worden. De Groenten worden in het tweede deel besproken. Van alle prachtige groenten zijn er fiches. Je komt hierdoor te weten waar je ze het best in je tuin plaatst, wanneer je moet zaaien en (ver)planten, hoe je ze moet onderhouden, oogsten en bewaren, welke problemen je kan tegenkomen en hoe je ze in de keuken kunt gebruiken. Heel handig en goed uitgelegd.

De Moestuin van Mme Zsazsa | recensie op De Groene Keuken

In het derde – en laatste – deel, In de keuken van Dorien, vind je simpele, lekkere gerechten terug. Van januari tot december, van quiche met geroosterde wortelen tot feestcurry met winterwortelen. Heel wat pagina’s vol met keukenplezier. Uiteraard heb ik er al een receptje uit getest. Ik ben niet zo zot van radijzen, maar in onze voedselteams-groentenbox zat er een bussel radijzen. Daarmee maakte ik de spaghetti met radijzen (p.252). Het loof zag er niet meer al te fris uit, dus dat liet ik weg en in plaats van parmezaan gebruikte ik edelgist. Eigenlijk is het een heel simpel recept maar het smaakte goed. Het was niet wauw maar gewoon goed. Het fijne is dat alle recepten vegetarisch zijn en een aantal vegan. De carpaccio van rode biet, snijbiet met pijnboompitten en rozijnen, auberginesalade en de Griekse ovenpasta met venkel, courgette en geroosterde tomaat wil ik ook eens proberen. En dat zijn maar enkele van de gerechten. Ik heb de indruk dat alle recepten heel simpel en vrij snel zijn om te maken. Dat is handig als je niet veel tijd hebt om te koken (meer tijd om in de moestuin te spenderen ; -))!

De Moestuin van Mme Zsazsa | recensie op De Groene Keuken

Elke moestuinier zal iets aan dit boek hebben, zeker als je er pas mee begint. Voor mij komt het goed van pas, aangezien we volgend jaar met onze eigen moestuin gaan starten. Maar ik kan mee voorstellen dat de gevorderde moestuinier eerder iets heeft aan een boek zoals het Handboek Ecologisch Tuinieren van VELT, waarin op alles veel dieper ingegaan wordt.
Ik vind het een heel fijn boek, vooral het moestuingedeelte spreekt me erg aan als beginnende moestuinier. Ook is het geheel in Mme Zsazsa-stijl geschreven, erg aangenaam en plezierig om te lezen. Je krijgt heel wat informatie maar het wordt niet saai of vervelend. Ook de foto’s (door Els Menten) creëren mee die gezellige sfeer, ze komen heel natuurlijk over.

De Moestuin van Mme Zsazsa | recensie op De Groene Keuken

‘t Is dus een dikke – letterlijk en figuurlijk – aanrader!

De Moestuin van Mme Zsazsa – Dorien Knockaert & Kim Leysen
Uitgeverij Manteau – 320 blz. – €29,99

Weekmenu #16

Mijn weekmenu staat wat later online als gewoonlijk, maar dat geeft niet want je kunt het nu gewoon bekijken ; -). Het is druk ten huize Groene Keuken, maar meestal wel gezellig druk. We krijgen leuk volk over de vloer, die soms gezellig komen mee-eten, J.  is hard aan het werk (dat is iets minder gezellig) en we zijn volop bezig aan de tweede editie, de herfst editie, van De Groene Keuken Magazine. Trouwens, als je een geweldig recept hebt dat je daarin wilt delen of een artikel moet schrijven over iets wat met veganisme te maken heeft, laat het me zeker weten. We kunnen niet alles plaatsen, maar een beetje variatie is zeker goed!

Weekmenu #16 | De Groene Keuken

Maandag : Tomatencurry met bloemkool, aardappel en sperziebonen (forealslife) met bruine rijst, zoete aardappel met cranberries en amandelschilfers.
Hmmm, zo heerlijk, en altijd fijn als er overblijft om nog een keer van te eten: hoera voor de diepvries. De sperziebonen kwamen uit mijn ouders’ hun tuin, ze waren iéts te laat geplukt maar nog altijd lekker. Zoete aardappel kan ik elke week eten, alleen jammer dat het van zo ver moet komen, en dat er dit keer een beetje weinig smaak in zat.

Dinsdag : Groentensoep met volkoren “pita-pizza’s” (met tomatensaus, kruiden, artisjok en paprika).
Het begin traditie te worden dat we 1 keer per week ‘s avonds soep eten, normaal is dat iets wat we ‘s middags eten – dat doen we nu graag met de overschot, ook al is het te warm voor soep. De pizzatjes erbij maken het net iets meer vullend.

Woensdag : Griekse lasagne met aubergine, paprika en champignons.
De ‘kaas’-bechamelsaus die er bovenop ligt, komt hieruit. Het is leuk om eens te wisselen met de groenten die er tussen zitten, hoewel aubergine een must is.

Donderdag : Frietjes met een risottoburger (La Vie Est Belle) tussen een broodje met komkommer en rucola.
Naast de seizoensburger is de risottoburger van LVEB mijn favoriete burger. J. is er helemaal geen fan van, maar ik vind dat niet zo erg want dan blijven er meer burgers voor mij over!

VrijdagSticky orange chicky stier-fry uit Isa Does It met rijst(noedels).
Het eerste gerecht dat ik klaarmaak uit Isa Chandra’s  laatste boek, en het is goddelijk. Het is seitan met sjalot, gember, paprika en sperziebonen in een appelsiensaus. Echt, probeer het een keer als je het boek hebt!

Weekmenu #16 | De Groene Keuken

Zaterdag : Linguine met groene pesto en olijven.
Ik zet erbij ‘met olijven’, want ik had een potje olijven langs mij staan en heb het bijna alleen opgepeuzeld. Ik kan er niet aan doen, het waren serieus lekkere olijven en ik kon er niet van afblijven. De pesto was uiteraard zelfgemaakt (basilicum + look + zonnebloempitten + olijfolie), dankzij de weelderige struik basilicum in mijn ouders’ hun serre.

ZondagRoasty soba bowl with miso-tahini dressing uit Isa Does It.
Als ik een gerecht klaarmaak uit een boek en het is zo verrukkelijk (zie vrijdag), dan wil ik meteen terug iets daaruit maken. En dat deed ik ook. Maar het viel eerlijk gezegd wat tegen. Deze bowl bestond uit geroosterde bloemkool, sobanoedels, linzen en de dressing. De dressing miste wat pit en smaak, wat het geheel een beetje té sober maakte. Ik maakte er trouwens ook nog broccoli bij, want 1 bloemkool voor 4 personen is wat weinig. Jammer!

Maar er was nog een derde recept uit Isa Does It dat ik probeerde: banana nut muffins. En deze zijn zeker de moeite waard om te proberen, geweldig zo verse muffins als ontbijt (en als dessert – en de dag erna terug als ontbijt).

De vrolijke veganist – Floris van den Berg

Ik heb lang gewacht om een recensie te schrijven over De vrolijke veganist. Deels omdat het een boek was waar ik niet zo vrolijk van werd. Nu is de waarheid achter de bio-industrie niet bepaald iets waar je blij van wordt. Maar sommige van van den Berg’s benaderingen/verwoordingen, maakten mij allesbehalve vrolijk. Deels omdat ik het héél erg moeilijk vind om een recensie te schrijven van een boek dat zo’n dubbel gevoel bij me veroorzaakte. Maar ik probeer dit zometeen uitgebreider te verklaren.

De Vrolijke Veganist - Floris van den Berg | recensie op De Groene Keuken

Een positieve noot…

Het eerste deel van het boek gaat over de filosofie van veganisme. Dit is zonder meer mijn favoriete deel van het boek. Misschien komt het doordat ik filosofie altijd interessant heb gevonden en doordat later J. zijn interesse voor zijn studie (filosofie + moraalwetenschappen) een beetje aan mij heeft doorgegeven. Floris van den Berg haalt in dit deel van het boek vooral andere auteurs en filosofen aan. Hij behandelt onder meer duurzaamheid, carnisme, dierendemocratie en mens-dierrelaties. Voor wie het wat zegt: Karen Duvé, Michael Pollan, Jeremy Bentham, Mark Rowlands en Peter Singer zijn enkele van de (grote) namen die de revue passeren.

… maar ook iets negatief.

De vrolijke veganist gaat verder met deel II: Debatteren over dieren. Allerlei argumenten die niet-veganisten en tegenstanders van dierenrechten naar je hoofd kunnen slingeren worden hierin ontkracht. Alleen… ik vind het niet overal even goed gelukt. Begrijp me niet verkeerd, heel veel antwoorden vind ik helemaal to-the-point. Maar soms mag het wat vriendelijker. Floris van den Berg vindt iedereen die vlees eet een slecht persoon (p. 174). Of hij noemt ze een ‘moreel monster’ maar ‘bedoelt dat niet persoonlijk’ (p.241). Zulke dingen zijn voor mij moeilijk te vatten. Uit o.a. de studie van filosofie en moraal heb ik geleerd dat iemand slechte dingen kan doen, maar daarom nog geen slecht persoon is. Iemand die bv. in een dierenasiel elke dag vrijwilligerswerk doet (om in het thema te blijven), vele verwaarloosde honden, katten en andere dieren verzorgt en liefde geeft, maar wel vlees eet is volgens van den Berg een slecht persoon (dit leid ik af uit zijn uiteenzetting). Hiermee ben ik absoluut niet akkoord. Het is inderdaad slecht om vlees (en andere dierlijke producten) te consumeren, maar die persoon doet volgens mij ook veel goed door andere dieren te helpen en te redden.

Om vrolijk van te worden?

Ik vind dat er zeker heel wat goede dingen in dit boek staan. Zoals ik al zei zijn veel antwoorden op de tegenargumenten van veganisme heel goed, kunnen ze je helpen om zelf een antwoord op de ‘veel-gestelde-vragen-aan-een-vegan’ te geven. Ergens in het boek stond er “Veganisme is geen hobby, maar een morele plicht”. Iets waar ik helemaal achter sta en ik denk zowat alle vegans die vanuit een ethisch perspectief deze levensstijl aanhouden.

Het derde deel, De vrolijke veganist, is een goede afsluiter van het boek. Floris geeft een aantal, overtuigende, argumenten om de vegan levensstijl aan te nemen: dieren, milieu, wereldarmoede en voedselprobleem, inefficiëntie (biodiversiteit), toekomstige generaties, gezondheid en identiteit. Hij gaat wat dieper in op het gezondheidsaspect van veganisme, spreekt zich hoopvol uit over cultuurveranderingen (zoals het rookverbod), gaat wat dieper in op ecohumanisme en de vegan levensstijl.

Conclusie

Om te komen tot een vrolijke veganist, moet je er wel wat voor over hebben. Halverwege het boek werd ik gek van sommige van van den Berg’s antwoorden. Ik had geen zin meer om verder te lezen omdat ik liever wou ontspannen dan extra stressen. Toch ben ik blij dat ik De vrolijke veganist tot het einde heb uitgelezen, het wordt weer beter. Het wordt aangenamer om te lezen én uiteraard blijven er dingen doorheen het gehele boek waarmee ik akkoord ben, soms is het gewoon wat tanden bijten.

De vrolijke veganist – Uitgeverij Houtekiet
ISBN 9789089242655
328 p. – €19,95 te koop bij de betere boekhandel.

Recept: Provençaalse Groenten

Er zijn zo van die dagen dat je niets ingewikkeld wilt klaarmaken, maar toch zin hebt in iets wat voldoening geeft. Iets waar je niet te veel werk aan hebt, maar waar je toch genoeg vitaminen en de nodige energie uit haalt. Op zo’n moment vind ik Provençaalse groenten altijd welgekomen. Het fijne is dat ze samengaan met pasta, rijst, andere granen of aardappelen. En om het wat hartiger te maken – en meer eiwitten toe te voegen – kan je makkelijk een blik kikkererwten opentrekken (of zelf gekookte uit de diepvries halen) en eraan toevoegen.

Provençaalse Groenten | De Groene Keuken

Provençaalse groenten
2 personen

1 ui – fijngehakt
1 teentje knoflook – fijngehakt
1/2 tl basilicum
1/2 tl oregano
1/2 tl tijm
1/2 tl rozemarijn
1/2 tl bonenkruid
peper
1 aubergine – in halve maantjes gesneden

1 courgette  – in halve maantjes gesneden
1 paprika (rood of geel) – in stukjes gesneden
1 tomaat – in stukjes gesneden

10 olijven – gehalveerd
verse peterselie

Laat de ui stoven in wat olijfolie op een zacht vuur voor ongeveer 10 minuten.

Voeg de knoflook en kruiden toe en laat ongeveer 2 minuten verder stoven.

Voeg de groenten toe en laat 10 à 20 minuten op laag vuur stoven.
Voeg evt. 2 eetlepels water of groentenbouillon toe.

Restjes zijn lekker op een stukje geroosterd brood.

Provençaalse Groenten | De Groene Keuken

Provençaalse Groenten | De Groene Keuken

Weekmenu #15

Wat een warme, puffende, zweterige, hete week. Als ik mijn weekmenu – dat niet op voorhand samengesteld was – nu bekijk, merk ik dat het vooral veel lazy food was. Het kon dus gezonder. Ik heb het zondag wel goed gemaakt door ‘s middags slaatjes te maken (en uiteraard te eten). Eén salade uit het nieuwe kookboek Choosing Raw (kikkererwten-wortel curry) en tzatziki (dankzij de overdaad aan komkommers uit den hof). Allebei heel lekker en perfect met die zwoele temperaturen.

Weekmenu #15 | De Groene Keuken

Maandag : Groentensoep, margherita pizza (met Daiya mozzarella shreds) en een restje spaghetti.
Een allegaartje aan eten, maar het smaakte mij en J. ontzettend goed. Het was lang geleden dat we een pizza margherita aten, door het gebrek aan vegan kaas die lekker genoeg is. Die Daiya mozzarella shreds zijn een echt geschenk, heel lekker voor zo af en toe. Ik had nog één bol pizzadeeg in de diepvries zitten, vandaar die éne pizza. Groentensoep; omdat er veel prei en lavas uit de tuin kwam,  we courgetten en wortels in de koelkast hadden liggen en omdat J. àltijd zin heeft in soep (en ik ook).

Dinsdag : Noedelsoep.
Dit keer met prei, wortel, paprika, courgette, champignons, paksoi, rijstnoedels, gebakken tofu en look i.p.v. gember. Ik zou deze soep elke week kunnen eten. Elke keer maak ik extra veel, zodat ik de middag erna kan lunchen met de restjes.

Weekmenu #15 | De Groene Keuken

Woensdag : Pad Thai.
Uitgenodigd bij de liefste vriendin, kregen we Pad Thai voorgeschoteld. Zelf was ze er niet zo tevreden over (‘t is een geweldige kok, maar ze ontkent dat), maar mij smaakte het heel goed. Groentjes die nog knapperig zijn en lekkere saus, ideaal!

Donderdag : Macaroni met vegan kaassaus en gekarameliseerde ui (minimalist baker).
Nummer ikweetnietmeerhoeveel in mijn queeste naar de beste vegan mac’n’cheese. Mijn zoektocht gaat voort, maar ik vond deze vrij lekker. J. was er niet zo zot van. Vooral de dag nadien (restjes!) was de smaak nog beter. De saus wordt dankzij de gebakken aubergine lekker romig, de ui was een heerlijke toevoeging en de broodkruimels mag je niet overslaan.

Weekmenu #15 | De Groene Keuken

Vrijdag : Broodje met zomerburger van La Vie Est Belle, gebakken ui, komkommer en rucola met frietjes.
Eigenlijk was het te heet voor frietjes, ik dacht niet dat ik ooit zou zeggen dat de weersomstandigheden mijn zin in frieten zou temperen, maar het is zo. Ik at dus tamelijk weinig frieten. De burger was wel heel lekker, die zomerburger van LVEB is mijn meest favoriete burger ooit (buiten zelfgemaakte dan…).

Zaterdag : Pizza baguettes met tomatensaus, look, ui, paprika, olijven en artisjok.
‘s Ochtends brunchten we uitgebreid met pannenkoeken (de derde dag op rij, oeps). Gevolg was dat we ‘s middags geen honger hadden. Een stokbrood dat lag weg te kwijnen, maar dat ik ‘s avonds dan in dienst stelde om pizza baguettes van te maken. Geen uitgebreide maaltijd, maar eerlijk gezegd genoeg met zo’n uitgebreid ontbijt en op zo’n warme dag.

Zondag : Volkorenspaghetti met tomatensaus.
Ahja, want op zondag eten wij spaghetti (ook een beetje met pesto) en nadien een kléin stukje raw lemon cheese cake.

Volgende week wordt het terug gezonder, slaatjes en veel groenten enzo.

Het Meat Free Monday Kookboek

Ik vind de Britse Meat Free Monday’s, net zoals onze eigen Donderdag Veggiedag, geweldig. Zoveel mensen die aangespoord worden om te starten met 1 keer per week vegetarisch, vaak met simpele maar toch lekkere gerechten. En vooral, zoveel mensen die eraan meedoen! Wat nu pas ècht geniaal zou zijn, is een manier om al die mensen elke dag van de week vegetarisch – of nog beter: veganistisch – te doen eten. Maar ik heb er hoop in dat dat ooit, liever vroeger dan later, zal gebeuren (u mag mij naïef noemen). Ik herhaal nog even de voordelen van een plantaardig dieet: beter voor de dieren, beter voor de mensen, jouw eigen gezondheid en uiteraard voor het milieu.

Het Meat Free Monday Kookboek | recensie op De Groene Keuken

Maar goed, het gaat over dit toffe boek: Het Meat Free Monday Kookboek. Eéntje waar ik al een tijd naar uitkeek, al bijna een jaar geleden kreeg van de vriendelijke mensen bij Agora Books, maar waar ik jammer genoeg pas laat over blog. Het boek is volop in de media gekomen, onder meer omdat Paul, Stella en Mary McCartney het voorwoord voor hun rekening namen. Maar het zal ook met de kwaliteit van het boek te maken hebben en met het feit dat de Meat Free Monday’s bij een aantal Britse gezinnen goed ingeburgerd zijn.

Het boek staat vol met lekkere gerechten, een volledig menu voor elke maandag van het jaar. Het is ingedeeld per seizoen en per week. Elke week is er een recept voor het ontbijt, meeneemlunch of ‘andere’ lunch, een bijgerecht, diner en dessert. Wie wil kan dus gerust elke maandag (of donderdag, of vrijdag…) uit dit boek koken en het netjes volgen.

Het Meat Free Monday Kookboek | recensie op De Groene Keuken

Het boek staat vol met simpele, maar mooie foto’s. Het gaat ècht om het eten, je krijgt honger als je door het boek bladert.
Het eerste lunch-recept deed mij reeds watertanden: Zoeteaardappelgnocchi met rucolapesto, helaas ben ik er nog niet toe gekomen om dit eens te maken, maar het gaat zeker gebeuren! Ook Bruschetta met gele courgette en knoflook klinkt heerlijk en momenteel perfect in ‘t seizoen!). De herfstige Risotto met walnoten en paddenstoelen ga ik ook zeker proberen. Wat denk je van een Kikkererwtencurry als lunch in de winter? Daar zeg ik geen neen tegen.

Als lunch probeerde ik Wortel en hummus op zuurdesembrood, voor een doorwinterde vega(n) geen vernieuwend recept, maar wel lekker simpel (ik liet uiteraard de Griekse yoghurt eruit). De Siciliaanse bloemkoolpasta werd ook getest en goedgekeurd. De combinatie bloemkool-rozijnen was lekkerder dan ik dacht – normaal gezien ben ik niet zo’n fan van rozijnen – en de parmezaan werd vervangen door edelgistvlokken.

Het Meat Free Monday Kookboek | recensie op De Groene Keuken

Een heel fijn boek, zeker voor mensen die hun weg proberen te vinden in vegetarisme of meedoen aan Donderdag Veggiedag (flexitariërs, vleesminderaars, …). Voor vegans niet het perfecte boek, omdat tamelijk wat gerechten zuivel of ei bevatten, soms wel makkelijk te vervangen. Héél veel van de desserts zijn sowieso niet vegan friendly, je moet al wat ervaring hebben in het plantaardig bakken om hier iets van te maken. Toch vind ik het zelf een fijne aanvulling op mijn kookboekencollectie.

Het Meat Free Monday Kookboek – Fontaine Uitgevers
ISBN 978 90 5956 419 0
240 p. – €24,95 – verkrijgbaar bij de betere boekhandel
Hier kun je een deel van het boek inkijken.

Weekmenu #14

Elke maandag, wanneer ik mijn weekmenu typ, bedenk ik me hoeveel ik van eten hou. Veel mensen denken dat veganistisch eten een verarming van je leven is, dat het je dingen ontzeggen is. Ik vind niets minder waar. Door veganistisch te koken ben ik meer en meer van lekker eten gaan houden. Je kan enorm veel heerlijke gerechten maken met alleen maar wat groenten, fruit, granen en peulvruchten (of afgeleiden daarvan). Sinds we in ons eigen huis wonen, kook ik zowat elke avond (buiten op vrijdag, want dan eten we bij mijn (schoon)ouders en af en toe gaan we uiteten). Ik vind het geen klus, ik vind het ontspannend. Hoewel, ja ik geef toe, soms heb ik helemaal geen zin om eten te maken, maar dat gebeurt zelden.

Misschien is dat ook iets wat ik hier graag wil overbrengen: de liefde voor eten en om lekkere gerechten op tafel te zetten. Dat die gerechten volledig plantaardig zijn, is alleen maar beter voor de dieren, voor jezelf en voor de rest van de wereld!

Maandag : Griekse lasagne met aubergine.
Gelukkig ga ik morgen naar de Bio Planet en kan ik lasagnevellen meebrengen, zodat ik het originele recept voor Auberginelasagne (De Groene Keuken Magazine) nog eens kan maken. Maar ik klaag niet, want deze versie met penne is zeker zo lekker.

Weekmenu #14 | De Groene Keuken

Dinsdag : Tomatencurry met bloemkool, sperziebonen en aardappel (forealslife) met bruine rijst en alpro nuggets.
Toch handig als je teveel kookt, dat dan maar in de diepvriezer steekt en er een paar weken later opnieuw van kunt genieten. Ik was niet heel zeker of de bloemkool en sperziebonen nog lekker zouden zijn na een verblijf in de vriezer, maar dat waren ze wel. Een heerlijke curry deze, een blijvertje.

Woensdag : Salty Pancake Fest uit Plant Power van Lisette Kreischer (p. 162).
Een review van dit geweldige boek volgt snel. Ik maakte de pannenkoekjes met 2 vullingen en (aangepaste) uiensaus. Heel erg lekker! Ook mijn schoonouders waren er gek op.

Donderdag : No-fu loaf (Dreena Burton), gebakken aardappels, spinazie, champignons, gestoomde broccoli en uiensaus.
Ik had al een paar dagen zin in een heerlijke loaf. We maakten Dreena’s loaf al een aantal keer, meestal tijdens koude winterdagen, maar in de zomer kan het ook perfect. Het fijne is dat je de restjes de dag erna op wat brood kunt eten. Ik maakte een aantal aanpassingen omdat ik niet meer alle ingrediënten in huis had, en het smaakte nog steeds goed.

Vrijdag : Verse frietjes met sla en een wheaty chipolata.
Heb ik al gezegd dat ik die chipolata’s van wheaty geweldig vind? Waarschijnlijk wel. Maar als je deze tegenkomt, zeker eens meepakken. Ik ben niet (meer) geweldig zot van burgers, worsten e.d., maar die van wheaty kan ik iedereen aanraden, voor zo af en toe.

Weekmenu #14 | De Groene Keuken

Zaterdag : Gevulde paprika met rijst, tomatensaus, zongedroogde tomaten, hazelnoten, amandelschilfers en restjes no-fu loaf.
Gebaseerd op het recept van Donderdag Veggiedag. Ik maak elke keer wel een kleine variatie in dit gerecht, de restjes no-fu loaf maakten het ècht ‘af’. Heerlijk! We namen dit gerecht mee naar een trouw van goede vrienden, ik vond het niet erg dat we ons eigen potje bijhadden, want het smaakte ons zeker zo goed.

Zondag : Volkorenspaghetti met tomatensaus.
Het wordt zowat de klassieker op zondag, maar het is elke keer verrukkelijk. Maar ik ben dan ook een pastafan.

Verder maakte ik ook de Marble Bundt Cake van Seitan is my motor. Ik gebruikte wel wat minder suiker dan in het recept staat aangegeven. Een heel lekkere cake, zacht en niet te droog. Zeker eens proberen!

Recept: Havermout-Banaan Pannenkoeken

Banaan Havermout Pannenkoeken | De Groene Keuken

 

Een tijdje geleden had ik nog 2 overrijpe bananen liggen, maar geen zin in een smoothie. Omdat ik wel zin had in pannenkoeken én in havermout, maakte ik deze heerlijke pannenkoekjes. Ik wacht nu zelfs alweer op een paar overrijpe bananen, helaas gebeurt dat niet zo vaak in mijn Groene Keuken.

Banaan Havermout Pannenkoeken | De Groene Keuken

Havermout Banaan Pannenkoeken

1 cup / 90 gr havermout
1 el amandelen
2 rijpe bananen
1/2 à 3/4 cup / 125 à 185 ml amandelmelk
evt. 1/4 tl vanille-extract

Maak in een foodprocessor of blender havermoutmeel van de havermout. Voeg hier de amandelen bij en maal ze fijn. Voeg als laatste de bananen, 1/2 cup amandelmelk en het vanille-extract eraan toe en blend tot het een smeuïge massa is.

Vind je het deeg iets te vast? Voeg dan geleidelijk aan nog wat amandelmelk toe, maar zorg dat het in totaal zeker niet meer dan 3/4 cup is.

Vervolgens begin je met het bakken van de pannenkoeken! Dit doe je op een middelmatig vuurtje, zorg dat je pan warm genoeg is voor je begint. Ik vind het handig om mijn pan eerst – en tussendoor – in te smeren met kokosolie (met een stuk keukenpapier of een vod dat je in genoeg laagjes plooit zodat je vingers niet verbranden ; -)).

De pannenkoekjes blijven vrij vochtig en smeuïg binnenin, zo’n beetje stevige havermoutpap in pannenkoekenvorm. Als dat is wat je lekker vindt, zijn het de ideale pannenkoeken voor jou. (Hoewel, J. is niet gek op havermout, maar vond de pannenkoekjes wel erg lekker!)

Smakelijk!